Το παιχνίδι τη νύχτα

Το παιχνίδι τη νύχτα

κάτι αγριεμένοι στίχοι
με πήραν στο κατόπι
κυνηγώντας με από το μαξιλάρι
που χρησιμοποιώ ως ονειροπαγίδα
και διασχίζω τους δρόμους
της συρματοπλεγμένης πόλης
μ’ οδηγούς μου μαύρες γάτες
μισοξεχασμένα φαντάσματα που ανέσυρε η βροχή
παγωμένες φωνές, σκιές
και μια ειρωνική Σελήνη
μεταμφιεσμένη σε φως της σειράς
μ’ ένα παραξένισμα· στο παιχνίδι της
δεν καταδέχεται φανοστάτη
χαρακωμένη από μια κεραία
κρύβεται πίσω από την κουρτίνα
μιας έρημης πολυκατοικίας
φυλακισμένης σε λαμαρίνες
ξεχαρβαλωμένες, επίφοβες
καθώς εγώ δοκιμάζω ανεξερεύνητες στροφές
ξέρεις… είχα κάποτε μπερδέψει
κάτι φοβερά συνημίτονα
απέτυχα στην τριγωνομετρία
δίχως να προφτάσω να κατανοήσω
πως να μετρώ
ως την ανυπολόγιστη γωνία της
σ’ έναν αφιλόξενο ουρανό, χωρίς αστέρια
μια πρόσφυγα πλανεύτρα
που τυλίγει με φίλτρα χρωμάτινα
τις ατελείωτες ευθείες γραμμές
των κρύων φώτων
που δε διακρίνουν τα μονοπάτια
με την αντανάκλαση του κυπαρισσιού,
τον αιμάτινο ήλιο της ομίχλης,
τ’ ανεμωνικό δείλι που έφυγε,
τ’ ακαταστάλαχτο της νύμφης
χανόμενης στη στροφή του ποταμού
που μεταβάλλει τις τροχιές
των περαστικών μετεωριτών
να πέσουν στην πορεία
των διερχόμενων αυτοκινήτων
να σβήσουν τ’ άφταστα φώτα
με την προσφιλή τους λάμψη
που κρύβουν στη σκιά τους
τη μετρήσιμη σ’ έτη φωτός
το τρεμάμενο φως

χαϊκού

φεγγάρι μου, φεύγουν
δε σε πρόσεξαν
(τι δε θα ‘σαι κύκλος)

χαϊκού

τόσα μπαλκόνια
φασαρία
κι όμως· ούτε ένας άνθρωπος

>>

<<

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s