Λευκή σκιά

Λευκή σκιά

εσύ, που στέκεσαι ακίνητη
ακλόνητη σαν ιδέα
αν κι οι νύχτες μοιάζουν πλέον χωρίς ιδέες
γύρω μου βλέπω μοναχά ανοίκεια λιβάδια, άδεια
πράσινα στ’ αμυδρό σου αγαπημένο φως
σ’ έναν τόπο άδειο, σαν κι αυτόν· εσύ τι φυλάσσεις ακόμη;
η σκοτεινή αυγή είναι μακρινή
και το δικό μου θάρρος έχει τελειώσει

άτιτλο ποίημα

στα πράσινά σου μάτια
δάκρυα· ένας καθρέφτης για να δουν
ελπίζεις

χαϊκού

νύχτας ψίθυρος
φάντασμα θα ‘ναι· κερί!
μόνος έμεινα

>>

<<

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s