Αναμνήσεις από μια εποχή φυγής

Αναμνήσεις από μια εποχή φυγής

ένα μοναχικό ακρογιάλι κρύβεται
φαινομενολογικά μοναχικό
στην πιο δυσπρόσιτη γωνιά
λαϊκής παραλίας
ιδιωτικών συμφερόντων
οχλοκρατούμενης de jure
πελώριο στην άμμο
υψώνεται ένα αδούλωτο κάστρο
προμαχώνας της Αντίστασης
ίσαμε μισό μέτρο!
οπότε δεν τολμούν να εισβάλλουν
με κοντάρια κλειστών, ακόμη, ομπρελών
κι αρκούνται στη λαφυραγώγηση
της εργατικής δύναμης
του ήλιου και μιας κιθάρας
που, απέλπιδη πλέον,
απέθεσε παρά αντιχείου τις χορδές της
πούλησε τα κενά διαστήματα της μουσικής
στην τετραρχία των στομφώδων ηχείων
κι αποσύρθηκε σ’ ένα άνετο διαμέρισμα
να γρατζουνάει την ειμαρμένη
που κάποιες, σπάνιες, φορές
οδηγεί θεωρίες περιπλανεμένες
ως το ιερό απομέρι
της δαφνοσκεπασμένης κόρης της θάλασσας
που σκορπά με μαγευτικές διαδικασίες
το ειρηνευτικό φως του πρωινού
στ’ άνθη των βράχων
και τα κύματα του πελάγους
που σβήνουν ίχνη βημάτων
δίχως ν’ απαλύνουν τα χαράγματα
της απόδρασης για μια εποχή
από στυγερά εποικοδομήματα
ανώνυμης μητρόπολης
στοιχειώνοντας τα μάγια του νερού
ακόμη και τις νύχτες που φυσάει ο πουνέντες
τα κύματα, εξαγριωμένα,
εφορμούν στις επάλξεις
του κάστρου της άμμου
προς θλίψη ατέρμονη
της φωτογραφικής μηχανής
που δεν πρόφτασε

>>

<<

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s