Η απελπισμένη ποιήτρια

Η απελπισμένη ποιήτρια

ήταν μια μελαγχολική ημέρα…
το πρωί βρέθηκα κάπου ανάμεσα στις ιτιές
στο κέντρο της λίμνης
χωρίς γέφυρες
τ’ ακυμάτιστα νερά έτειναν στ’ ανέφικτο
τα πρώιμα άνθη μόλις που είχαν ανοίξει
και μια αργοπορημένη κρύα αύρα
σκόνταφτε σε κάποιο φουλάρι που ξεχάστηκε
στην αγκαλιά ενός βρεγμένου παλτού
καθώς ακολουθούσα τα μοναχικά μονοπάτια
του συννεφιασμένου χωριού
διασχίζοντας μονοπάτια ομιχλιασμένα
ακριβώς πάνω από το χωριό
να φτάσω στο λημέρι μιας αλεπούς
να τυλιχτώ στ’ αστέρια
όπου απέμεινα να κοιτώ μια σελίδα παράξενη
άδεια από λέξεις άσβηστες
κρατώντας ένα μολύβι πολύ βαρύ
μα πού πήγαν οι λέξεις μου όλες
εκείνες που τόσο πάσχισα να γράψω
σ’ αυτήν τη σκεφτική σελίδα
που τώρα με κοιτάζει αδειανή…
κι αν την αντέστρεφα;

>>

<<

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s