Έξω από το παράθυρό μου τη νύχτα

Έξω από το παράθυρό μου τη νύχτα

ανεξερεύνητες μικρές ώρες της νύχτας
συντρόφισσες παλιές· πάντοτε σιωπηλές
ακούω παράδοξους ψίθυρους, πρωτάκουστους
ξεπηδούν μέσα από σελίδες ποίησης βαθιάς και σοφίας απόκρυφης
σαν εγκαταλείπω εφιάλτες φοβερούς, πανάρχαιους
στου ύπνου τις επικίνδυνες ζοφερές ακτές
τις ακατάληπτες στο διάβα της δυσοίωνης ομίχλης
που στα γκρίζα βάφει άγνωστους παράξενους δρόμους
αγκαλιάζοντας τρεμάμενες φλόγες ασθενικής φωτιάς
καθώς διακρίνω πλέον καθαρά
την απόφαση στων θεών τ’ ανέκφραστα πρόσωπα
στην ανίδεη γη μπροστά τους να κατέβουν
με τα φαντάσματα που γεννούν της πόλης τα φώτα να βαδίσουν
σε μονοπάτια λασπωμένα, μοναχικά
ακολουθώντας δυσπρόσιτες της θλίψης σκέψεις
μέχρι η νύχτα να μεγαλώσει αρκετά

>>

<<

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s