Το πέρασμα στον χειμώνα

Το πέρασμα στον χειμώνα

φθονερές ημέρες σε δάση άχρονα
κυλούν ανάμεσα από γυμνά θλιμμένα δέντρα
στις σκιές τους, υπάρξεις νέες ακούν ψιθύρους
όνειρα από όταν το φεγγάρι ήταν νέο
σ’ έναν γεμάτο αστέρια χιόνινο ουρανό
που η ιερή νύχτα χρωματίζει όπως κάθε φορά
ν’ αντικατοπτρίσει τα χειμωνιάτικά της μάτια
καθώς εκείνη υφαίνει μονοπάτια της Ψυχής
ερχόμενη ξαφνικά· ακάλεστη όπως κάθε φορά
κοιτάζοντας με μάτια ονειρικά
γκρίζα· μέσα της κλείνεται ο χειμώνας
«ω Ψυχή· έχεις χαθεί» ψιθυρίζει τρομαγμένη
τι φωνή ήταν άραγε αυτή;
αναρωτιέμαι καχύποπτη
σιωπηλή όπως κάθε φορά

άτιτλο ποίημα

αγαπημένο μικρό φεγγάρι εκεί ψηλά
μήπως βρήκες ό,τι ήταν χαμένο;
φεγγάρι ξωτικό· φεγγάρι θλιμμένο

>>

<<

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s