Άνθρωπος και μηχανή

Άνθρωπος και μηχανή

ο βόμβος του κινητήρα
χάνεται στη διασταύρωση
ενός ράθυμου κόσμου
ανθρώπων χωρίς μηχανές
μαύρες, ατέλειωτες
να ταξιδεύουν από γιορτή σε γιορτή
κόρη της νύχτας
το κομμάτι από τη μοιρασιά του όλου
ήταν η κακιά η ώρα
ε, ναι, κάποιες ώρες
σε συνθήκες παραγωγής και κατανάλωσης όπως είναι οι σημερινές
οφείλουν να ‘ναι κακές
ώστε να συγκεράζονται οι αντιθέσεις
που, αναπόφευκτα, δημιουργούνται
δυστυχώς
και, προς υπεράσπιση των λέξεων,
οι άνθρωποι είναι που πεθαίνουν νωρίς
κάποτε γέλασες και δε θα το έμαθα ποτέ
τι ο άνθρωπος είναι δάχτυλα που ενώνονται σε ρίζες
καθώς μια μικρή όρθια θεά κωπηλατεί στ’ αρυτίδωτο ποτάμι
και ξέρεις που σε είδα;
σε μονοπάτια ακριβώς πάνω από τους δρόμους της πόλης
άνθρωπος και μηχανή ψηλά
σπάζοντας τα τείχη των ανθρώπων
κάτι κομμάτια μετανοημένης ασφάλειας κύλησαν πάλι πίσω
να συντροφεύσουν το αίμα που χύθηκε
να σκεπάσει το πετρέλαιο
που έχει καλύψει τους δρόμους που ενώνουν τη γη
ο ουρανός κλαίει
να κοντύνει λίγο
από το δυσθεώρητο ύψος του
παρά τα ιερά εικονίσματα
τους τεθλιμμένους πιστούς
και τους ρασοφόρους μύστες
στα σύννεφα μονοπάτια
όπου, για μια μοναχά φορά μαζί,
άνθρωπος και ελευθερία
με μηχανή ονείρων
στο καταρόδινο δειλινό
που θα ‘ναι μια απέραντη γιορτή

άτιτλο ποίημα

τα παιδιά σας τρέχουν μες στη νύχτα
για τετρακόσια ευρώ ανά μήνα
ζωής

>>

<<

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s